Sanktuarium przyciąga pielgrzymów z Polski i zagranicy
Kamienna figurka Matki Bożej z Dzieciątkiem stała się jednym z najważniejszych sanktuariów maryjnych w kraju. Jedni przybywają tutaj z prośbą o zdrowie, inni, żeby podziękować za otrzymane łaski, jeszcze inni chcą poznać historię miejsca, w którym od wieków wiara splata się z historią i sztuką.
- Sanktuarium w Gidlach od wielu lat przyciąga pielgrzymów z całej Polski, a także z zagranicy. To szczególne miejsce, do którego przychodzą ludzie doświadczeni chorobą, cierpieniem i życiowymi trudnościami. Matkę Bożą Gidelską nazywamy Uzdrowieniem Chorych, dlatego wierni proszą tutaj nie tylko o uzdrowienie, ale także o siłę i nadzieję do przeżywania codziennych doświadczeń. O tym, jak ważne jest to miejsce, świadczą zarówno tysiące pielgrzymów, którzy każdego roku nas odwiedzają, jak i liczne świadectwa łask otrzymanych za wstawiennictwem Maryi
- mówi ojciec Marcin Rutecki, dominikanin, przeor klasztoru pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gidlach.
Wkrótce wydarzył się pierwszy cud
Historia sanktuarium sięga 1516 roku. Miejscowy rolnik Jan Czeczek podczas orki odnalazł w ziemi niewielką kamienną figurkę Matki Bożej z Dzieciątkiem. Przekazy mówią, że woły ciągnące pług niespodziewanie zatrzymały się i uklękły, a zaciekawiony gospodarz zaczął szukać przyczyny. Właśnie wtedy natrafił na figurkę, nie przypuszczając, że stanie się ona początkiem historii jednego z najważniejszych sanktuariów maryjnych w Polsce.
Wkrótce po odnalezieniu figurki wydarzył się pierwszy cud. Domownicy Jana Czeczka mieli odzyskać wzrok po obmyciu oczu wodą, w której wcześniej zanurzono figurkę. Wieść o tym szybko rozeszła się po okolicy, a do Gidel zaczęli przybywać pierwsi pielgrzymi.
Budowę obecnej bazyliki rozpoczęto w 1632 roku pod kierunkiem architekta Jana Buszta z Łowicza. Konsekracja świątyni odbyła się w 1656 roku, jednak jej obecny wygląd jest efektem prac prowadzonych przez kilkadziesiąt lat, zakończonych dopiero pod koniec XVIII wieku. Wzniesiona na planie krzyża trójnawowa bazylika z charakterystyczną dwuwieżową fasadą do dziś dominuje nad panoramą Gidel i stanowi jeden z najcenniejszych przykładów architektury sakralnej regionu.
Skromne rozmiary figurki zaskakują każdego
Centralne miejsce zajmuje rokokowy ołtarz główny z obrazem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Po obu stronach transeptu znajdują się dwie kaplice - św. Jacka oraz Matki Bożej Gidelskiej. W całym kościele zachowało się kilkanaście zabytkowych ołtarzy z XVII i XVIII wieku, a zakrystię oraz klasztorne korytarze zdobią bogate dekoracje gipsowe i sztukaterie.
Najwięcej pielgrzymów kieruje jednak swoje kroki do kaplicy Matki Bożej Gidelskiej. W bogato zdobionym barokowym ołtarzu znajduje się niewielka figurka Maryi z Dzieciątkiem. Jej skromne rozmiary zaskakują niemal każdego odwiedzającego. Wokół ołtarza zawieszono liczne wota - świadectwa wdzięczności pozostawione przez osoby, które wierzą, że za wstawiennictwem Matki Bożej Gidelskiej doświadczyły pomocy.
Od pierwszego cudu uzdrowienia wywodzi się obrzęd "Kąpiółki". Co roku, podczas uroczystości odpustowych odbywających się w pierwszą niedzielę maja, cudowna figurka zostaje zanurzona w winie. Następnie poświęcone wino rozdawane jest pielgrzymom jako znak Bożego błogosławieństwa i prośby o zdrowie. To tradycja unikatowa w skali kraju.
(na podstawie materiałów Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego)
Komentarze (0)